រំលងទៅមាតិកា រំលងទៅមាតិកា
អត្ថបទ

៦ វិធីស៊ុតបាល់ប្រៀបធៀប៖ កម្លាំងកើតពីបច្ចេកទេស

ស្រមៃថាបាល់ហោះចេញពីជើងដោយល្បឿនខ្លាំង ប៉ុន្តែអ្នកចាំទីនៅតែអាចទប់បាន ព្រោះការទាត់របស់អ្នកគ្មានទិសដៅ។ របៀបស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងពិតប្រាកដ មិនមែនជាការប្រើកម្លាំងភ្លៅតែមួយទេ ប៉ុន្តែជាការរួមបញ្ចូលជំហរ ការរត់ចូលប...

2026-11-21T02:10:57.307Z 5 min read
៦ វិធីស៊ុតបាល់ប្រៀបធៀប៖ កម្លាំងកើតពីបច្ចេកទេស

ស្រមៃថាបាល់ហោះចេញពីជើងដោយល្បឿនខ្លាំង ប៉ុន្តែអ្នកចាំទីនៅតែអាចទប់បាន ព្រោះការទាត់របស់អ្នកគ្មានទិសដៅ។ របៀបស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងពិតប្រាកដ មិនមែនជាការប្រើកម្លាំងភ្លៅតែមួយទេ ប៉ុន្តែជាការរួមបញ្ចូលជំហរ ការរត់ចូលបាល់ ចំណុចប៉ះ ការបង្វិលត្រគាក និងការតាមដានជើង។ សម្រាប់អ្នកលេងបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា និងអ្នកតាមដាន FIFA World Cup ២០២៦ បច្ចេកទេសនេះអាចអនុវត្តបានទាំងលើស្មៅធម្មជាតិ និងទីលានសិប្បនិម្មិត។ ការទាត់ដោយផ្នែកខាងលើនៃជើងជួយបង្កើនល្បឿន ខណៈការដាក់ជើងទ្រនៅចម្ងាយប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ជួយរក្សាលំនឹង។ សូមចាប់ផ្តើមពីភាពត្រឹមត្រូវ ហើយបន្ថែមកម្លាំងបន្តិចម្តងៗ មិនមែនទាត់ពេញកម្លាំងតាំងពីលើកដំបូងឡើយ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

កីឡាករបាល់ទាត់កំពុងហាត់ស៊ុតលើទីលានស្មៅ ពន្លឺព្រឹកប៉ះលើបាល់ និងចលនាជើងយ៉ាងច្បាស់

ទេវកថាទី១៖ ស៊ុតខ្លាំងមានន័យថាទាត់ពេញកម្លាំង — ត្រូវបដិសេធ

មិនពិតទេ៖ ស៊ុតខ្លាំងកើតពីល្បឿនក្បាលជើង និងចំណុចប៉ះត្រឹមត្រូវ មិនមែនពីការប្រើកម្លាំងអតិបរមាតែប៉ុណ្ណោះឡើយ។ ចម្ងាយជើងទ្រប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ និងការរក្សាក្បាលឲ្យស្ថិតនៅពីលើបាល់ ជួយឲ្យបាល់មានទិសដៅ និងល្បឿនល្អជាងមុន។

កំហុសដ៏ពេញនិយមគឺការបោះខ្លួនទៅក្រោយពេលទាត់។ នៅពេលទ្រូងផ្អៀងក្រោយ បាល់នឹងហោះខ្ពស់ ហើយកម្លាំងត្រូវខ្ជះខ្ជាយទៅលើមុំជំនួសឲ្យល្បឿនទៅមុខ។ ប្រសិនបើចង់ស៊ុតបាល់ទាប និងលឿន សូមដាក់ជើងទ្រជាប់នឹងបាល់ បង្វិលម្រាមជើងចង្អុលទៅគោលដៅ ហើយផ្អៀងទ្រូងទៅមុខបន្តិច។ បន្ទាប់មក ប៉ះបាល់ដោយផ្នែកខាងលើនៃជើង នៅតំបន់ខ្សែស្បែកជើង។ កុំប្រើម្រាមជើងទាត់ ព្រោះវាធ្វើឲ្យទិសដៅមិនស្ថិតស្ថេរ និងអាចបង្ករបួស។

ល្បឿនបាល់មិនអាស្រ័យលើជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ការបង្វិលត្រគាក ការលាតជង្គង់ និងការផ្ទេរទម្ងន់ពីជើងក្រោយទៅជើងមុខ សុទ្ធតែចូលរួមក្នុងចលនា។ ដូច្នេះ អ្នកដែលមានសាច់ដុំធំជាងមិនប្រាកដថាស៊ុតបានខ្លាំងជាងទេ។ នៅកម្រិត FIFA World Cup ២០២៦ កីឡាករជាច្រើនផ្តោតលើប្រសិទ្ធភាពនៃចលនា មិនមែនការបង្ហាញថាមពលបែបសាច់ដុំឡើយ។ ប្រភព FIFA អំពីច្បាប់បាល់ទាត់

ទេវកថាទី២៖ ត្រូវរត់ចូលបាល់ឆ្ងាយ ទើបស៊ុតបានខ្លាំង — ពិតតែផ្នែកខ្លះ

ការរត់ចូលបាល់អាចបង្កើនសន្ទុះ ប៉ុន្តែការរត់ ៥–៦ ជំហានមិនមែនជាចម្លើយសម្រាប់គ្រប់ស្ថានភាពទេ។ វាមានប្រសិទ្ធភាពនៅពេលមានពេល និងទីធ្លាគ្រប់គ្រាន់ ប៉ុន្តែការស៊ុតក្នុងប្រអប់ពិន័យជាញឹកញាប់ត្រូវការតែ ១–២ ជំហាន ដើម្បីរក្សាតុល្យភាព និងកុំឲ្យអ្នកការពារអានចលនាបានមុន។

ការរត់ចូលត្រឹមត្រូវចាប់ផ្តើមដោយមុំប្រហែល ៣០–៤៥ ដឺក្រេ ប្រសិនបើអ្នកចង់បើកត្រគាក និងបង្កើតមុំស៊ុត។ កុំរត់ត្រង់ពេក ព្រោះជើងទ្រនឹងបិទរាងកាយ ហើយការបង្វិលបាល់នឹងក្លាយជារឿងពិបាក។ នៅជំហានចុងក្រោយ ត្រូវបន្ថយល្បឿនបន្តិច ដើម្បីឲ្យភ្នែកអាចកំណត់ទីតាំងបាល់ និងអ្នកចាំទី។ វិធីនេះមើលទៅមិនអស្ចារ្យទេ ប៉ុន្តែបាល់ទាត់មិនមែនជាកម្មវិធីសម្ដែងសម្រាប់អ្នកចូលចិត្តកាយវិការធំៗឡើយ។

ចំណុចសំខាន់មួយដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលង គឺការស៊ុតបាល់ដែលកំពុងផ្លាស់ទី។ ប្រសិនបើបាល់កំពុងរមៀលមកពីខាងស្តាំ អ្នកត្រូវកែទីតាំងជើងទ្រឲ្យនៅខាងឆ្វេងបាល់បន្តិច ដើម្បីទប់សន្ទុះចំហៀង។ ប្រសិនបើបាល់មកលឿនពេក កុំបង្ខំទាត់ភ្លាមៗ។ ប៉ះបាល់តូចមួយដង ដើម្បីរៀបចំមុំ ហើយស៊ុតនៅការប៉ះទីពីរ។ អ្នកលេងដែលចេះរៀបចំបាល់ ០.៥ វិនាទីបន្ថែម ជាញឹកញាប់មានឱកាសល្អជាងអ្នកដែលប្រញាប់បង្ហាញកម្លាំង។

មគ្គុទ្ទេសក៍បច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម

តើការដាក់ជើង និងចំណុចប៉ះណាធ្វើឲ្យបាល់លឿនជាង?

បាល់លឿនបំផុតកើតឡើងពេលជើងទ្ររក្សាលំនឹងនៅជិតបាល់ ហើយផ្នែកខាងលើនៃជើងប៉ះចំកណ្ដាល ឬខាងក្រោមកណ្ដាលបន្តិច។ ការរក្សាកជើងឲ្យរឹង និងបន្តចលនាតាមគោលដៅ ជួយផ្ទេរថាមពលបានពេញលេញទៅបាល់។

ដំបូង សូមកំណត់គោលដៅមុនពេលរត់ចូល។ ភ្នែកគួរមើលបាល់នៅពេលជើងកំពុងប៉ះ ប៉ុន្តែគួរលើកក្បាលមើលទីតាំងអ្នកចាំទីមួយដងមុនស៊ុត។ ជើងទ្រត្រូវដាក់ចំហៀងបាល់ ប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយម្រាមជើងចង្អុលទៅកន្លែងដែលអ្នកចង់ឲ្យបាល់ទៅ។ បើម្រាមជើងបែរទៅខាងក្រៅ រាងកាយនឹងបើកខ្លាំង ហើយបាល់អាចបត់ចេញពីគោលដៅ។

កជើងត្រូវរឹង មិនមែនទន់ទេ។ ពេលកជើងទន់ ថាមពលពីជង្គង់នឹងបាត់នៅពេលប៉ះបាល់ ហើយបាល់នឹងចេញយឺត។ ចំណុចប៉ះក៏កំណត់ប្រភេទស៊ុតផងដែរ៖

  1. ប៉ះកណ្ដាលបាល់ដោយផ្នែកខាងលើនៃជើង ដើម្បីបានបាល់លឿន និងទាប។
  2. ប៉ះខាងក្រោមកណ្ដាលបាល់ ដើម្បីឲ្យបាល់លើកខ្ពស់ ប៉ុន្តែត្រូវគ្រប់គ្រងទ្រូងឲ្យផ្អៀងទៅមុខ។
  3. ប៉ះផ្នែកខាងឆ្វេង ឬខាងស្តាំដោយផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង ដើម្បីបង្កើតការបង្វិល និងបត់ជុំវិញជញ្ជាំង។
  4. ប្រើខាងក្រៅជើងសម្រាប់ការស៊ុតបំបាំងទិស ប៉ុន្តែវាត្រូវការការហាត់ច្រើនជាងការទាត់ត្រង់។

តាមច្បាប់របស់ គណៈកម្មាធិការអន្តរជាតិច្បាប់បាល់ទាត់ “គ្រាប់បាល់ត្រូវបានរាប់ នៅពេលបាល់ទាំងមូលឆ្លងកាត់ខ្សែទីតាំងគោលដៅ”។ នេះមានន័យថា ការស៊ុតខ្លាំងមិនមានតម្លៃ ប្រសិនបើទិសដៅមិននាំបាល់ឆ្លងខ្សែ។ អ្វីដែលមានប្រសិទ្ធភាពជាងគេ គឺល្បឿនគ្រប់គ្រាន់ បូកនឹងភាពត្រឹមត្រូវ។

ចង់បន្ថែមការយល់ដឹងអំពីការបញ្ជូន និងការគ្រប់គ្រងបាល់មែនទេ? សូមមើលប្រធានបទដែលពាក់ព័ន្ធខាងក្រោម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ទេវកថាទី៣៖ ស្បែកជើងថ្លៃធ្វើឲ្យស៊ុតខ្លាំងភ្លាមៗ — ខុសទាំងស្រុង

ស្បែកជើងមានគុណភាពអាចជួយការកាន់ជាប់ និងការគ្រប់គ្រង ប៉ុន្តែមិនអាចជំនួសបច្ចេកទេសបានឡើយ។ ប្រសិនបើជើងទ្រខុសទីតាំង កជើងទន់ ឬទ្រូងផ្អៀងក្រោយ ស្បែកជើងតម្លៃខ្ពស់ក៏មិនអាចបញ្ជូនថាមពលទៅបាល់បានត្រឹមត្រូវដែរ។

ការជ្រើសរើសស្បែកជើងគួរផ្អែកលើទីលានជាងម៉ាក។ លើស្មៅធម្មជាតិ ស្បែកជើងដែលមានបង្គោលសមរម្យជួយការពារការរអិល។ លើទីលានសិប្បនិម្មិត ប្រភេទបាតដែលមានបង្គោលតូចៗអាចផ្តល់ការកាន់ជាប់ស្មើជាង។ លើទីលានរឹង ប្រភេទបាតរាបជាងអាចកាត់បន្ថយសម្ពាធទៅជង្គង់ និងកជើង។ ស្បែកជើងធំ ឬរលុងពេកធ្វើឲ្យការប៉ះបាល់បាត់ភាពច្បាស់ ហើយស្បែកជើងតូចពេកបង្កការឈឺម្រាមជើង។

ព័ត៌មានជាក់ស្តែងដែលគួរយកចិត្តទុកដាក់គឺ ស្បែកជើងថ្មីមិនគួរយកទៅប្រើក្នុងការប្រកួតសំខាន់ភ្លាមៗទេ។ គួរពាក់ហាត់ប្រហែល ២–៣ លើក ដើម្បីសង្កេតចំណុចកកិត និងការកាន់ជាប់របស់បាត។ ប្រសិនបើទីលានសើម សូមពិនិត្យបង្គោលមុនហាត់ ព្រោះការជ្រើសបាតខុសអាចធ្វើឲ្យជើងរអិលនៅពេលបង្វិលត្រគាក។ នេះជាចំណុចប្រតិបត្តិការដែលអត្ថបទទូទៅភាគច្រើនមិននិយាយ៖ ស្បែកជើងល្អត្រូវសមនឹងផ្ទៃទីលាន និងទម្រង់ជើង មិនមែនសមនឹងការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មទេ។

ស្បែកជើងបាល់ទាត់ពីរប្រភេទដាក់លើស្មៅសិប្បនិម្មិត បង្ហាញបាតបង្គោលខុសគ្នាយ៉ាងច្បាស់

តើលំហាត់អ្វីជួយបង្កើនកម្លាំងស៊ុតដោយសុវត្ថិភាព?

លំហាត់មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតគឺការហាត់ចលនាស៊ុតជាបន្តបន្ទាប់ពីភាពត្រឹមត្រូវទៅកម្លាំង ដោយបន្ថែមចំនួនតិចៗ និងសម្រាកគ្រប់គ្រាន់។ កម្មវិធីមូលដ្ឋានអាចប្រើពេល ៣០–៤៥ នាទី រួមមានការកម្តៅខ្លួន ការស៊ុតតាមគោលដៅ និងលំហាត់កម្លាំងស្នូល។

មុនចាប់ផ្តើម សូមកម្តៅខ្លួន ៨–១០ នាទី ដោយរត់ស្រាល លាតសន្ធឹងចលនា និងប៉ះបាល់ទន់ៗ។ បន្ទាប់មក អនុវត្តលំដាប់ខាងក្រោម៖

  1. ស៊ុតចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ ចំនួន ១០ ដង ដោយផ្តោតលើទិសដៅ។
  2. ស៊ុតចម្ងាយ ១២ ម៉ែត្រ ចំនួន ១០ ដង ដោយបន្ថែមល្បឿនក្បាលជើង។
  3. ស៊ុតចម្ងាយ ១៦–១៨ ម៉ែត្រ ចំនួន ៨ ដង ដោយប្រើការរត់ចូល ២ ជំហាន។
  4. ស៊ុតបាល់កំពុងរមៀលពីខាងឆ្វេង និងស្តាំ ចំនួន ៦ ដងក្នុងមួយទិស។
  5. បញ្ចប់ដោយស៊ុតតាមគោលដៅតូចៗ ដើម្បីវាស់ភាពត្រឹមត្រូវ មិនមែនប្រកួតថាអ្នកណាទាត់ខ្លាំងជាង។

លំហាត់កម្លាំងគួររួមមានការអង្គុយឡើង ៣ សំណុំ សំណុំមួយ ៨–១២ ដង ការឡើងជណ្តើរមួយជើង ៣ សំណុំ និងលំហាត់ស្នូល ២០–៣០ វិនាទី។ កុំហាត់ស៊ុតពេញកម្លាំងរាល់ថ្ងៃ ព្រោះសាច់ដុំភ្លៅ និងសរសៃពួរត្រូវការពេលស្តារឡើងវិញ។ ចន្លោះ ៤៨ ម៉ោងរវាងវគ្គស៊ុតខ្លាំង គឺជាជម្រើសសមរម្យសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។ ប្រភពអំពីសកម្មភាពរាងកាយរបស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក

ចំណុចវាស់វែងដែលគួរប្រើគឺភាគរយបាល់ចូលគោលដៅ។ ភាពត្រឹមត្រូវអាចគណនាបានដោយប្រៀបធៀបចំនួនបាល់ចូលតំបន់ដែលបានកំណត់នឹងចំនួនស៊ុតសរុប។ កុំប្រើតែអារម្មណ៍ថា “បាល់ហោះលឿន” ព្រោះអារម្មណ៍អាចបោកប្រាស់បាន។ ប្រសិនបើមានឧបករណ៍វាស់ល្បឿន អាចកត់ត្រាល្បឿន ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកភាគច្រើន ការកត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលគោលដៅមានប្រយោជន៍ជាង និងមិនចំណាយប្រាក់។

តើអ្វីគួរមិនអើពើ នៅពេលចង់ស៊ុតឲ្យខ្លាំង?

គួរមិនអើពើចំពោះការអះអាងថា ត្រូវហាត់ទាត់បាល់ធ្ងន់ ត្រូវសង់សាច់ដុំតែប៉ុណ្ណោះ ឬត្រូវចម្លងកាយវិការរបស់កីឡាករល្បីម្នាក់ ដើម្បីមានស៊ុតដូចគេ។ បាល់ទម្ងន់ខុសពីស្តង់ដារអាចប្រើក្នុងលំហាត់ជាក់លាក់ ប៉ុន្តែការប្រើជាប្រចាំអាចធ្វើឲ្យទម្រង់ទាត់ខុស និងបង្កសម្ពាធលើជង្គង់។

ក៏កុំជឿវីដេអូដែលវាស់ជោគជ័យតែដោយល្បឿនបាល់។ ក្នុងការប្រកួតពិត អ្នកមានពេលតិច អ្នកការពារនៅជិត ហើយទីតាំងអ្នកចាំទីផ្លាស់ប្តូរ។ ការស៊ុត ៨០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោងទៅកណ្ដាលទី អាចមានតម្លៃតិចជាងការស៊ុត ៦០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោងទៅជ្រុងខាងក្រោម។ នេះជាមូលហេតុដែលការសម្រេចចិត្ត និងការអានទីតាំងមានសារៈសំខាន់ដូចកម្លាំង។

សូមប្រយ័ត្នចំពោះការឈឺចាប់មុតនៅក្រលៀន ជង្គង់ កជើង ឬសរសៃពួរ។ ការឈឺធម្មតាពីការហាត់អាចបន្ថយក្រោយសម្រាក ប៉ុន្តែការឈឺមុត ឬហើមគួរបញ្ឈប់ការហាត់ និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាព។ សម្រាប់កីឡាករដែលហាត់លើទីលានរឹង ការពាក់ស្បែកជើងសមរម្យ ការកម្តៅខ្លួន និងការសម្រាក មិនមែនជារឿងប្រណីតទេ។ វាជាមូលដ្ឋានដែលជួយឲ្យអ្នកអាចហាត់បានយូរជាងមុន។

លំហាត់កម្លាំងជើង និងការពាររបួស

គ្រូបង្វឹកកំពុងកែជំហរជើងទ្ររបស់កីឡាករវ័យក្មេងមុនការស៊ុតទៅគោលដៅ

ផែនការអនុវត្ត ៤ សប្តាហ៍សម្រាប់ស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំង

ផែនការ ៤ សប្តាហ៍គួរចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រង មុនបង្កើនកម្លាំង និងល្បឿន។ សប្តាហ៍ទី១ ផ្តោតលើជំហរ ជើងទ្រ និងការប៉ះកណ្ដាលបាល់។ សប្តាហ៍ទី២ បន្ថែមការរត់ចូល ១–២ ជំហាន និងស៊ុតបាល់កំពុងផ្លាស់ទី។ សប្តាហ៍ទី៣ បញ្ចូលសម្ពាធពីមិត្តរួមក្រុម ឬអ្នកការពារ ហើយសប្តាហ៍ទី៤ វាស់លទ្ធផលតាមភាពត្រឹមត្រូវ និងការសម្រេចចិត្តក្នុងពេលខ្លី។

កំណត់វគ្គហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយទុកយ៉ាងហោចណាស់មួយថ្ងៃសម្រាករវាងវគ្គខ្លាំង។ វគ្គនីមួយៗអាចមាន ១៥ នាទីកម្តៅខ្លួន ២០ នាទីបច្ចេកទេស និង ១០ នាទីកម្លាំងស្នូល។ ប្រសិនបើអ្នកលេងជាមួយក្រុម អាចបញ្ចូលស្ថានភាពប្រកួត ដូចជាការស៊ុតក្រោយការបញ្ជូនបាល់ ៣ ជំហាន ឬការស៊ុតក្នុងរយៈពេល ៣ វិនាទី។ វាជួយឲ្យបច្ចេកទេសនៅតែដំណើរការនៅពេលមានសម្ពាធ មិនមែនតែនៅពេលបាល់ឈប់ស្ងៀមទេ។

អ្នកអាចកត់ត្រា ៤ ចំណុចក្នុងសៀវភៅហាត់៖ ចំនួនស៊ុត ស៊ុតចូលគោលដៅ កំហុសជើងទ្រ និងកម្រិតការឈឺចាប់ពី ០ ដល់ ១០។ ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ចុះក្រោម ៥០ ភាគរយពីរវគ្គជាប់គ្នា សូមកាត់បន្ថយកម្លាំង និងត្រឡប់ទៅចម្ងាយខ្លី។ វិធីនេះអាចរកឃើញបញ្ហាមុនពេលវាក្លាយជាទម្លាប់។ វាមិនសូវរំភើបទេ ប៉ុន្តែការកត់ត្រាដែលធុញទ្រាន់ជាញឹកញាប់ឈ្នះការសង្ឃឹមថា “ថ្ងៃនេះនឹងទាត់បានល្អ”។

ចង់រៀបចំការហាត់ឲ្យមានលំដាប់ និងអាចវាស់លទ្ធផលបានមែនទេ? សូមចាប់ផ្តើមពីគោលដៅតូច ហើយបង្កើនបន្តិចម្តងៗ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

គន្លឹះសំខាន់ៗសម្រាប់អ្នកលេង និងអ្នកទស្សនា

របៀបស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងគួរត្រូវបានយល់ថា ជាប្រព័ន្ធចលនាទាំងមូល មិនមែនជាកាយវិការមួយទេ។ ចាប់ផ្តើមពីការមើលគោលដៅ បន្ទាប់មករត់ចូលដោយមុំសមរម្យ ដាក់ជើងទ្រនៅជិតបាល់ រក្សាកជើងឲ្យរឹង និងផ្ទេរទម្ងន់តាមទិសដៅ។ ការតាមដានជើងបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់ក៏សំខាន់ ព្រោះវាជួយកុំឲ្យចលនាឈប់ភ្លាមៗ។

សម្រាប់អ្នកតាមដាន FIFA World Cup ២០២៦ ឬអ្នកអានព័ត៌មាន World Cup អាចសង្កេតកីឡាករដោយមើល ៥ ចំណុច៖ ចម្ងាយរត់ចូល ទីតាំងជើងទ្រ មុំទ្រូង កន្លែងប៉ះបាល់ និងទិសជើងបន្ទាប់ពីស៊ុត។ វិធីមើលនេះមានប្រយោជន៍ជាងការស្តាប់អ្នកវិភាគនិយាយថា “គ្រាប់នេះខ្លាំងណាស់” ដោយគ្មានការពន្យល់។ ព័ត៌មាន World Cup អាចផ្តល់ស្ថិតិប្រកួត និងការវិភាគក្រុម ប៉ុន្តែអ្នកអានគួរប្រៀបធៀបជាមួយប្រភពផ្លូវការរបស់ FIFA មុនធ្វើការសន្និដ្ឋាន។

សរុបមក កម្លាំងល្អគឺកម្លាំងដែលអាចធ្វើឡើងវិញបាន ដោយមិនបាត់ភាពត្រឹមត្រូវ និងមិនបង្ករបួស។ កំណត់ចម្ងាយហាត់ ចំនួនស៊ុត និងភាគរយបាល់ចូលគោលដៅ បន្ទាប់មកបង្កើនភាពលំបាករៀងរាល់សប្តាហ៍។ មនុស្សជាច្រើនចង់បានគ្រាប់បាល់ដ៏អស្ចារ្យភ្លាមៗ ប៉ុន្តែបច្ចេកទេសដែលធ្វើម្តងហើយម្តងទៀតបាន គឺជាអ្វីដែលឈ្នះការប្រកួត។

ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ និងស្ថិតិកីឡាករ

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើ “ស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំង” មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា បញ្ជូនបាល់ដោយល្បឿន និងទិសដៅល្អ ដោយរក្សាការគ្រប់គ្រង មិនមែនទាត់ដោយកម្លាំងពេញលេញតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ចំណុចសំខាន់រួមមានជើងទ្រនៅចម្ងាយ ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ កជើងរឹង និងការប៉ះដោយផ្នែកខាងលើនៃជើង។ ការស៊ុតដែលលឿន ប៉ុន្តែទៅកណ្ដាលទី មិនមានប្រសិទ្ធភាពដូចការស៊ុតលឿនមធ្យមទៅជ្រុងទំនេរឡើយ។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បែបណា ដើម្បីបង្កើនកម្លាំងស៊ុត?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមពីការស៊ុតចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ ហើយបន្ថែមទៅ ១៦–១៨ ម៉ែត្របន្ទាប់ពីភាពត្រឹមត្រូវមានស្ថិរភាព។ ហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមានកម្តៅខ្លួន ៨–១០ នាទី និងសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ៤៨ ម៉ោងបន្ទាប់ពីវគ្គខ្លាំង។ កត់ត្រាចំនួនស៊ុតចូលគោលដៅ ដើម្បីវាស់ការរីកចម្រើនជាក់ស្តែង។

សំណួរ៖ តើស៊ុតដោយផ្នែកខាងលើជើង និងផ្នែកខាងក្នុងជើង ខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ផ្នែកខាងលើជើងសមស្របសម្រាប់បង្កើតល្បឿន ខណៈផ្នែកខាងក្នុងជើងសមស្របសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ និងការបង្វិលបាល់។ ប្រសិនបើត្រូវការស៊ុតត្រង់ និងទាប សូមប្រើផ្នែកខាងលើជើងដោយកជើងរឹង។ ប្រសិនបើត្រូវបត់បាល់ជុំវិញជញ្ជាំង ឬបញ្ជូនទៅជ្រុង សូមប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង និងប៉ះផ្នែកចំហៀងនៃបាល់។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ខ្ញុំហោះខ្ពស់ជានិច្ច?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺទ្រូងផ្អៀងក្រោយ ឬជើងប៉ះខាងក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក។ ដាក់ជើងទ្រជិតបាល់ ផ្អៀងទ្រូងទៅមុខបន្តិច និងប៉ះកណ្ដាលបាល់ដោយផ្នែកខាងលើនៃជើង។ ហាត់នៅចម្ងាយខ្លីជាមុន រហូតដល់បាល់នៅកម្ពស់ដែលអ្នកចង់បាន។

សំណួរ៖ តើស្បែកជើងបាល់ទាត់ថ្លៃចាំបាច់សម្រាប់ស៊ុតខ្លាំងទេ?

ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះស្បែកជើងថ្លៃមិនអាចជំនួសជំហរ និងចំណុចប៉ះបានឡើយ។ អ្វីដែលសំខាន់ជាងគេគឺទំហំសម បាតសមនឹងប្រភេទទីលាន និងការកាន់ជាប់ល្អ។ គួរពាក់ស្បែកជើងថ្មីហាត់ ២–៣ លើក មុនប្រើក្នុងការប្រកួត ដើម្បីពិនិត្យការកកិត និងភាពងាយស្រួល។

សំណួរ៖ តើគួរធ្វើអ្វី បើជង្គង់ ឬកជើងឈឺពេលហាត់ស៊ុត?

ចម្លើយ៖ បញ្ឈប់ការស៊ុតខ្លាំងភ្លាមៗ ហើយវាយតម្លៃថាការឈឺជាប្រភេទមុត ហើម ឬបន្តក្រោយសម្រាកឬអត់។ ការឈឺមុត និងការហើមគួរត្រូវបានពិនិត្យដោយអ្នកជំនាញសុខភាព មិនគួរបន្តហាត់ដើម្បី “ឲ្យស៊ាំ” ទេ។ បន្ទាប់ពីអាការៈស្រាល អាចត្រឡប់ទៅកម្តៅខ្លួន និងស៊ុតចម្ងាយខ្លីដោយបន្ថយកម្លាំងជាមុន។

សំណួរ៖ តើអាចវាស់ភាពរីកចម្រើនដោយគ្មានឧបករណ៍វាស់ល្បឿនបានទេ?

ចម្លើយ៖ អាចវាស់បាន ដោយកត់ត្រាភាគរយបាល់ចូលគោលដៅ និងចំនួនស៊ុតដែលរក្សាទិសដៅបាន។ ឧទាហរណ៍ ស៊ុត ២០ ដង ហើយចូលតំបន់គោលដៅ ១២ ដង គឺមានភាពត្រឹមត្រូវ ៦០ ភាគរយ។ បន្ថែមការកត់ត្រាកំហុសជើងទ្រ និងកម្រិតឈឺចាប់ពី ០ ដល់ ១០ ដើម្បីដឹងថាកម្លាំងកើនឡើងដោយសុវត្ថិភាពឬអត់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

Related Articles